{"id":5429,"date":"2018-08-21T07:12:54","date_gmt":"2018-08-21T05:12:54","guid":{"rendered":"http:\/\/www.hergegenootschap.nl\/wp2\/?p=5429"},"modified":"2020-07-06T12:17:18","modified_gmt":"2020-07-06T10:17:18","slug":"zomer-met-sylvia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/hergegenootschap.nl\/wp2\/2018\/08\/21\/zomer-met-sylvia\/","title":{"rendered":"Zomer met Sylvia"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: center;\"><em><strong>Door\u00a0G\u00e9 Bom<\/strong><\/em><\/p>\n<blockquote><p>Mijn fascinatie voor woestijnen heb ik te danken aan Kuifje. Als kind las ik niets liever dan de albums De krab met de gulden scharen, De sigaren van de farao en Het zwarte goud. Daar kwamen nogal wat woestijnsc\u00e8nes in voor. Eindeloze, fraai glooiende zandvlaktes, waarin Kuifje en Kapitein Haddock \u2013 elkaar ondersteunend, met geknoopte zakdoekjes op hun hoofd te gen de brandende zon \u2013 dwalen door \u2018het land van de eeuwigdurende dorst\u2019. De dorre hitte steeg van de pagina\u2019s op.<br \/>\nPas twintig jaar later belandde ik zelf in zo\u2019n\u00a0woestijn. Als journalist reisde ik met huisgenoot P. veel door wat toen nog de Sovjet-Unie\u00a0heette. Zo kwamen we in de schilderachtigste\u00a0landen terecht, net als Kuifje en Kapitein Haddock: echte Kuifje-landen als Oezbekistan,\u00a0Kirgizi\u00eb en Tadzjikistan, met woestijnen zover\u00a0het oog reikt.<br \/>\nDe gladde, goudgele glooiende zandvlaktes\u00a0uit het stripverhaal bleken in werkelijkheid\u00a0een stuk slordiger en smoezeliger. Maar de\u00a0dorre hitte was \u00e9cht, net als de gefermenteerde\u00a0kamelenmelk die we te drinken kregen, en de\u00a0schattige kindertjes die overal om ons heen\u00a0dromden. Er kwam daar zelden een westerling,\u00a0dus we hadden veel bekijks.\u00a0In Turkmenistan, een ook weer bloedhete,\u00a0zanderige oliestaat in Centraal-Azi\u00eb, kregen\u00a0we zelfs wel h\u00e9\u00e9l veel bekijks. De Turkmeense\u00a0regering had begrepen dat er een \u2018Hollandse\u00a0journalistieke delegatie\u2019 was gearriveerd in de\u00a0hoofdstad Asjchabad; een mooie gelegenheid\u00a0om Turkmenistan nu eens internationaal op de\u00a0kaart te zetten als gastvrij, vriendelijk en gelukkig land. We werden in een glanzend zwarte<br \/>\nlimousine rondgereden, getrakteerd op fantastische diners en overladen met geschenken. \u201cEn\u00a0vanmiddag mogen jullie de president interviewen\u201d, zei onze chauffeur trots.\u00a0Daar waren we wel even stil van. De president?!<br \/>\nHadden ze ons verward met The New York Times of\u00a0zo? Maar goed, zo\u2019n kans laat je niet liggen. Ook\u00a0de president was een type uit een stripverhaal.<br \/>\nEen grote, brede despoot die overal in het land\u00a0standbeelden van zichzelf liet neerzetten, vaak\u00a0nog van goud ook. Zijn volk was nu eenmaal\u00a0dol op hem, vertelde hij, want hij gaf ze gratis\u00a0gas, licht, water en zout (!).<br \/>\nEr hing dreigend een\u00a0enorme zweep boven zijn bureau, maar tegen\u00a0ons was hij poeslief. De inhoud van het interview ben ik vergeten, maar ten afscheid kregen\u00a0we een horloge van hem, met zijn beeltenis op\u00a0de wijzerplaat.<br \/>\nDie avond, na w\u00e9\u00e9r zo\u2019n uitgebreid diner, zetten\u00a0we in ons hotel de tv aan en zagen onszelf op\u00a0het scherm.<br \/>\nWij, de Hollandse delegatie, waren\u00a0het eerste item op het Turkmeense journaal!\u00a0Met open mond keken we toe.<br \/>\nDe volgende ochtend werd het Turkmeense ochtendblad onder onze deur doorgeschoven. Daar,\u00a0op een enorme foto, stonden wij. Levensgroot,\u00a0elk aan \u00e9\u00e9n kant van die grijnzende president.\u00a0Pal op de voorpagina. We barstten in lachen uit.\u00a0We hadden het stripverhaal ingehaald: wij waren z\u00e9lf Kuifje en kapitein Haddock geworden.<\/p><\/blockquote>\n<p>Bron: Libelle 33-2018<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Door\u00a0G\u00e9 Bom Mijn fascinatie voor woestijnen heb ik te danken aan Kuifje. Als kind las ik niets liever dan de albums De krab met de gulden scharen, De sigaren van&hellip;<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1034,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_lmt_disableupdate":"","_lmt_disable":"","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-5429","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-geen-categorie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/hergegenootschap.nl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5429","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/hergegenootschap.nl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/hergegenootschap.nl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/hergegenootschap.nl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/hergegenootschap.nl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5429"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/hergegenootschap.nl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5429\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9439,"href":"https:\/\/hergegenootschap.nl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5429\/revisions\/9439"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/hergegenootschap.nl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1034"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/hergegenootschap.nl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5429"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/hergegenootschap.nl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5429"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/hergegenootschap.nl\/wp2\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5429"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}