Tis mar dègget wit! Hoe Kuifje veranderde in een eigenwijs Tilburgs manneke

door rogerklaassen

Door Jacques Heemskerk

Foto Jan van Eijndhoven/BeedlWerkt

Kort geleden was ik 2 keer in Tilburg. Eerst in buurthuis Het Spoor i.v.m. een avond over Palestina en de middag daarop voor de lezing van Kees de Groot over de diepere lagen in de Kuifje-albums. Bij de laatste gelegenheid ontmoette ik Hans-Georg van Liempd, net als Kees werkzaam aan de Universiteit Tilburg en eveneens Kuifje-fan. Hij bleek de initiatiefnemer van de vertaling van De Juwelen van Bianca Castafiore, in het Tilburgs (De sieraoj van Bianca Castafiore). Een primeur, want het was het eerste Nederlandse stadsdialect waarin het stripverhaal verschijnt. Vol enthousiasme vertelde hij over het ontstaan van het project,
de contacten met Moulinsart, het Hergé Genootschap en de Tilburgers over de juiste vertaling. Moest het die van ‘onder Het Spoor’ of ‘boven Het Spoor‘ worden….  Een onderwerp apart was alleen al het vinden van financiers of sponsoren. Er komen in het album een juwelier, verhuizer, krant, weekblad, televisiezender, harmonie, dokter, slager, steenhouwer en verzekeringstussenpersoon voor. Die konden allemaal de naam van Tilburgse personen of bedrijven gaan dragen.

Naar mijn mening meer dan interessant genoeg om daar dieper op in te gaan,  ofwel op onze site dan wel in Duizend Bommen!
U hoort er van.  Een tipje van de sluier werd al opgelicht door Joost Goutziers in het Brabants Dagblad.

 

Leuk om verder te lezen: “Tilburgs van boven de lijn, klinkt anders dan Tilburgs van beneden de lijn” in Kursus plat Tilburgs.
En natuurlijk kijk ik dan ook gelijk even of op deze site toevallig iets over onze held staat. En ja hoor:

Begin jaren vijftig zit Jos zit in het gezelschap van zijn zusjes Kuifje in Amerika te lezen. Letterlijk stuk gelezen heeft hij dat boek, want het was lang zijn enige ‘Kuifjesboek’.

Maij, José en Jos (v.l.n.r.) Naaijkens thuis. Tilburg, begin jaren vijftig. (Jos Naaijkens)

Ook leuk voor jou?