Reünie Zwitserland

door Betty Koppelman

Het is na ruim drie maanden hoog tijd dat we elkaar weer zien, wij, de 16 Zwitserlandgangers! Op zaterdag 24 januari 2026 houden wij onze reünie in restaurant “Klein Zwitserland” in Driebergen.

We zijn er allemaal! Gelukkig ook Jan Joost, die voldoende hersteld is van zijn longontsteking om erbij te zijn. Bovendien is dit zijn verjaardag. Leo en Jessy uit het hoge noorden hebben eerst het Kröller-Müller Museum aangedaan, voordat ze bij ons aanschuiven, een culturele trip dus! Als ook Thomas en Hanneke binnen zijn, kan het feest beginnen.

Jessy deelt papieren uit, en Leo leest voor. Hij richt het woord tot Kees, Ton en mij, als organisatoren van de reis. Wat slim om het verhaal op papier te zetten voor ons allen, want het is hier een behoorlijke herrie. Dan krijgen wij alle drie een geschenk van hem: een mandje met fruit, plus een handdoekje voor na het sporten, met daarop een door Leo zelf gezeefdrukte afbeelding van Kuifje en Bobbie!

Wat een oog voor detail! Een toepasselijke foto erbij, twee Zwitserse chocolaatjes met foto’s van het Meer van Genève, waar we allemaal samen geweest zijn! En kijk eens even naar het zelfgemaakte labeltje aan de handdoek!

Heel erg bedankt, Leo en familie!

Kort hierna besluiten Maarten en ik ook ons geheim te gaan prijsgeven. Ik heb op de valreep vanmiddag een kleine introductie geschreven, maar in dit omgevingslawaai ben ik niet voor iedereen verstaanbaar. Ik had niet die vooruitziende blik van Leo, dus heb ik geen 16 keurig getypte exemplaren, maar slechts één handgeschreven vodje. Maarten werpt zich op en vat mijn verhaaltje even namens ons beiden samen. Ik zet een foto van mijn spiekbrief op de WhatsAppgroep, voor wie het wil nalezen.

Maarten vertelt dat ik tijdens de voorbereiding van de Zwitserlandreis in de biografieën van Hergé op zoek gegaan ben naar van alles over Hergé in combinatie met Zwitserland. Overlegd met Maarten, die het leuke idee had er een soort plakboek van te gaan maken. Alles wat ik op dit vlak kon bedenken en vinden, scande ik en stuurde dat begin januari naar Maarten die in goed en gezellig overleg met mij er een erg leuk boek van gemaakt heeft. Hij besteedde ook veel aandacht aan de schutbladen, de discussies in de appgroep indachtig. Ook dank aan Jan-Willem die het drukklaar gemaakt heeft en naar zijn drukker zond. Maarten vertelt dat het tot het allerlaatste moment erg spannend was of de boekjes wel op tijd binnen zouden zijn. Vanmiddag, een paar uur voordat ik op weg zou gaan hier naar toe, kwam de post de boeken brengen! Ik had nog net tijd om ze te nummeren.

Op dit punt aangekomen neemt Ton het over en vertelt dat hij, toen hij van vakantie terug was, gevraagd had hoe het met ons boekje stond. Toen bleek dat was aangekondigd dat  het pas op maandag 26 jan. bezorgd zou worden, overlegde hij met Jan-Willem. Besloten werd dat Ton aan zijn drukker zou vragen om een proefexemplaar, zodat we in ieder geval nu hier iets concreets konden laten zien. Alleen had zijn drukker het verkeerd begrepen en er 16 gedrukt…

Dus nu zitten we hier met twee stapeltjes van 16. Met enkele kleine verschillen. Erg leuk voor de verzamelaars die wij immers zijn, ieder op zijn eigen manier. De boekjes zijn voor ons te koop voor kostprijs.

Maar eerst gaan we eten. Door een onfortuinlijk misverstand ging het fondue eten op onze laatste avond in Zwitserland niet door, maar zoals op de website terug te lezen is, keerde alles zich ten goede en grepen wij bovendien het mislopen van de fondue aan om deze reünie te organiseren, waarbij wèl kaasfondue gegeten kan worden. Een erg goed idee van Marcel!

Dat vanavond niet iedereen dit typisch Zwitserse gerecht bestelt, heeft wellicht te maken met de vrees voor represailles in geval van verlies van het stukje brood in de kaas, zoals striplezers die kennen uit Asterix en de Helvetiërs. Hoorden wij in den vreemde allerlei stoere praat over het zich verheugen op zweepslagen en aan de voeten het meer in, nu wordt ons die kans ontnomen doordat enkelen het zekere voor het onzekere nemen en schnitzels of burgers met friet bestellen.

  Zijn zij dat nou??…
Noot van de redactie: het zou ook kunnen liggen aan het ontbreken van alcoholvrije fondue 😉

Maar velen met mij nemen het risico wel en de fondue is heerlijk, authentiek Zwitsers. Bij mijn weten is er geen zweep gehanteerd en Zwitserland is hier zo klein dat er geen plaats is voor een Meer. Toch heb ik wel een stukje brood…  Ssst…

Als de kaaspannetjes van de tafel zijn, delen we de boekjes uit. Voor zo ver dat te honoreren is, krijgt men een voorkeursnummer.

Er komt koffie en een dessert, voor wie wil.

Het is nog niet afgelopen met de verrassingen, want ook Berny heeft iets voor ons in petto! Hij heeft bij gelegenheid van kerst voor relaties flesjes Loch Lomond whisky gemaakt. Op zoek naar het juiste model flesje kwam hij op JB-whisky, waarvoor hij zelf een Loch Lomond-etiket gemaakt heeft, met toelichtend briefje. Het ziet er heel echt uit.  Ik weet meteen waar ik het ga neerzetten, thuis. Wat zijn ze toch creatief, bij het Hergé Genootschap!

  TinTinTon

Wat minder origineel zijn Jessy en ik in onze kledingkeuze, maar aan de andere kant: het wijst op eensgezindheid en eensgezind zijn we, zeker als het gaat over hoe ontzettend leuk het was in Zwitserland!  Zo hoor ik van diverse kanten al bespiegelingen over wanneer we weer gaan. Of eens iets anders, naar Tibet of zo. We gaan het zien. Eerst vrijdag de 13e februari het thema-etentje: Bijgeloof in het leven en werk van Hergé, plus het uitje naar Brussel en Spa, begin maart! Het Zwitserland-avontuur is afgesloten, maar er is nog genoeg na te lezen en genoeg nieuws te beleven!

Foto’s gemaakt door Betty, Louis en Marcel