Door Jacques Heemskerk, met dank aan Samy Herskowicz
Achterkanten zijn bijgedachten. Ook die van boeken. Maar niet allemaal. De Volkskrant zoekt de uitzonderingen, zoals die van Kuifje-tekenaar Hergé.
Als het goed is, slaat de lezer na het bereiken van de laatste pagina zijn boek dicht met een zucht: wat was het mooi, en wat jammer dat het afgelopen is.
Georges Prosper Remi moet die zucht hebben gekend. Sterker: hij rekende ermee af. De Belgische striptekenaar, beter bekend als Hergé, schepper van de onvergankelijke stripheld Kuifje, bedacht iets dat het leesgenot vrijwel onbeperkt kan verlengen.
Oorspronkelijk stond op de achterkant van de Kuifje-albums een portret van de titelfiguur, die de lezer dwars door het papier heen tegemoet springt. Die wat eentonig wordende illustratie verving Hergé na verloop van tijd door een verkooptechnisch handigheidje: een levensgroot aanplakbord in een fantasielandschap, met daarop de titels van alle leverbare Kuifje-albums.
Gerrit de Jager: Familie Doorzon # 12, Light (1989) © Oberon
Zo groeide de keerzijde uit tot een essentieel onderdeel van Hergés signatuur, nogal een prestatie voor wat vanouds tot het tweede plan behoort. Niet voor niets hebben veel stripkunstenaars juist Hergés achterkanten geïmiteerd.