door Betty Koppelman
Omdat Ton betrokken is bij MOCA (Museum Of Comic Art) en bij de organisatie van de beurs “Strips aan Zee” in Noordwijk, vroegen wij ons af of dat niet iets was om op te nemen in ons lijstje van beurzen waar het Hergé Genootschap vertegenwoordigd is. Dat ik toevallig erg van strand houd, speelt daarbij eerlijk gezegd ook wel een rolletje. Ton regelt voor ons een kraam en op zondagochtend 12 juli 2026 om 6.46 laat hij op de ActiviteitenApp even zien dat we terecht kunnen.
Ik geef hem per kerende app antwoord en weldra ben ik op weg naar Noordwijk, op deze rustige (want vroege!) zondagochtend met achterin mijn auto de banner en ander beursspul. Ik wil namelijk zeker zijn van een parkeerplek in de buurt, zo vlakbij het strand op deze zomerochtend in het hoogseizoen met schitterend weer! Ton heeft voor ons een prachtige, strategische plek uitgekozen, op het hoekje, goed in het zicht. Als eyecatcher stelt hij deze keer een giga raket ter beschikking, van liefst 90 cm hoog, die inderdaad goed de aandacht trekt. Hier dus geen haai, zo vlakbij zee, maar wel een raket. Dat is ook toepasselijk, want we zijn hier immers dichtbij Space Expo, waar het HG in 2018 zijn ledendag had. Ook mogen wij het raketpakket van Lego op onze tafel uitstallen, dat veel stof tot praten geeft met voorbijgangers. Ruim voor negenen is de kraam ingericht.
Tot mijn verrassing is ook Frank (tegen zijn principes) al vroeg van de partij; hij wilde, net als ik, graag nog in de buurt parkeren. Wij zijn er klaar voor.
Als wij tweeën in alle vroegte even een rondje maken, krijgen we van een andere kraamhouder een kritische opmerking over de manier waarop ik het T-shirt van Frank gewassen zou hebben. Als ware zijn was míjn zorg. Als vrouw ben ik dus eerder de vrouw van, dan zelfstandig lid. Bovendien, wie zegt dat onze voorzitter zijn eigen hempies niet wast? Als wij dit voorval even nabespreken, protesteert Frank krachtig tegen deze stereotypering. Hij stelt dat dit een bizarre archaïsche opmerking is; hij vindt dat zowel qua was als onderlinge relaties aannames worden gedaan die meer zeggen over de bewuste kraamhouder dan over ons. En zo is het.
Ook Louis arriveert bijtijds, zeker gezien de enorme afstand die hij heeft afgelegd om hier aanwezig te kunnen zijn. ’s Middags sluiten Loekie en Dick aan, van wie vooral Loekie het HG enthousiast aanprijst.
Je hebt nou een keer werkpaarden en….
Berny staat verderop met zijn eigen kraam en ook Meine komt langs met vrouw en kinderen, erg gezellig!
Zoals gebruikelijk hebben we leuke gesprekjes met voorbijgangers. Wat ons opvalt, is dat er diverse passanten vertellen dat ze al heel lang lid zijn, maar nooit op de ledendag komen. Wij zeggen dan hoe vreselijk leuk de ledendagen zijn en dat men echt eens moet komen. Lees op de website de verslagen van deze dagen, roepen we enthousiast. Ook organiseren we leuke uitjes voor de leden. Ga vooral mee!
De grote raket trekt zoals verwacht de aandacht, men informeert naar de prijs en schrikt dan, terwijl Ton echt op deze beurs minder rekent dan de winkelprijs. En dan heb je wat! 90 cm raket in je kamer. Neem maar eens een voorbeeld aan Hergé-Genoot Grapperhaus!
Daarna komt meestal het gesprek op de Lego-raket. Loekie deelt haar ervaringen; zij is thuis volop aan het bouwen. Natuurlijk komt het ontbreken van het helmpje van die arme Bobbie ter sprake, waarvoor Dick een oplossing gevonden zegt te hebben.
Louis blijft een tijdje weg van onze kraam en komt dan trots terug met een mooie tekening van de hand van Tim Artz van “de Nestor van heer Bommel”, zoals Ton Joost beschrijft. Deze tekenaar zit met wat andere kunstenaars om de hoek.
Nu Louis terug is, dringt hij erop aan dat ik ook even pauze ga houden. Ik loop naar het strand, zoek een plekje en ga heerlijk naar de zee zitten kijken.
Is dit de variant ‘Strippen aan zee’?, vraag ik me ineens af.
Op de terugweg koop ik een broodje nieuwe haring bij een ouderwetse houten viskraam, waarmee ik bij de anderen terug kom en natuurlijk moet wijzen waar ik het broodje vandaan heb. Het smaakt nergens zo lekker als aan de kust!
Intussen komen er veel belangstellenden voorbij. De folders vinden weer gretig aftrek en meermalen horen we dat men er thuis rustig naar gaat kijken. Aanmelden kan ook via de website. Iemand vertelt dat hij het telefonische interview met onze nieuwe voorzitter in de podcast “Stripjournaal” gehoord heeft en dat zo leuk vond, vooral vanwege de luchtige toon. Frank veert op en maakt zich bekend. Kijk! Dat is leuk, voor beide heren!
Op een rustig moment zie ik dat Frank zijn kleine Kuifje ook even laat poseren op tafel, voor de kokers van Ton, waarvan we er weer een paar verkopen voor hem. De kleine verdwijnt spoedig weer in de broekzak, voordat hem datzelfde lot zou overkomen.
Op deze manier gaat de dag snel voorbij. We pakken de spullen weer in en besluiten met ons groepje aan het strand wat te gaan drinken, voordat we bij MOCA mogen aanschuiven aan de maaltijd met andere stripfiguren, zal ik ze maar noemen.
Na gedane arbeid is het goed bier drinken, zeker met zicht op zee!
Voor 7 uur ’s avonds krijgen we bericht dat er weer een mooi stukje op Instagram staat over onze aanwezigheid op deze beurs. Het is niet onopgemerkt gebleven.
“Strips aan Zee” is wat ons betreft een blijvertje! Ben benieuwd of Frank de volgende keer hetzelfde T-shirt aan doet…
Foto’s van Betty, Loekie, Dick, Frank, Louis, Meine, Ton.