door Betty Koppelman
Na een prima verzorgd en zeer geanimeerd ontbijt doet ook Louis een beroep op het vitrinekastje van het hotel.

Hij kiest een boek en de ruimtefiguurtjes uit dezelfde serie als de poppetjes van mij. Maar als het op afrekenen aankomt, blijkt dat de man ineens maar liefst 20 euro rekent voor één plastic figuurtje. Dit is buiten elke proportie, dus gaan de ruimtevaardertjes terug de kast in. We checken uit en gaan naar buiten. Tijdens het ontbijt plensde het hevig, maar nu is het droog en de vooruitzichten zijn goed. Louis neemt nog even de gelegenheid te baat voor een groepsfoto bij het hotel. Let ook op het raketje, dat Ton van zijn lampje afgehaald heeft en achter ons op het muurtje gezet heeft.

Hierna ren ik ook nog even naar de overkant voor een plaatje van mijn tafelgenoten; ik ontbijt tenslotte niet iedere dag met vier heren.

Geleid door Jan Aarnout zijn we keurig op tijd voor de opening bij kasteel Cheverny. Weldra arriveren ook Jessy en Leo, in gelegenheidskleding.

Centraal worden de toegangskaartjes gekocht en we betreden het zo bekende voorterrein van het ook zo bekende kasteel.

We zijn hier nog nooit geweest, maar dank zij Hergé is het een feest van herkenning! Het is bijna als thuiskomen. Omdat we zo vroeg zijn, kunnen we ongestoord onze foto’s maken.

In het kasteel zijn veel ruimtes die we uitgebreid kunnen bekijken, maar onze eerste aandacht gaat uit naar de vierde tree van de trap, waardoor immers in Juwelen de een na de ander een lelijke smak maakt. Er zit een zeer gelijkende sticker op de tree en Jan Aarnout laat even zien wat het gevolg geweest was als de marmerman uiteindelijk de zaak niet gerepareerd had.

In het kasteel herkennen we het harnas, dat dankzij tussenkomst van Bobbie en de siamees uit de verhalen verdween.

De markies heeft het harnas nu tegenover de trap gezet, dat is inderdaad veiliger.

Ik heb de indruk dat mijn reisgenoten net als ik hier de aanwezigheid van onze helden voelen. In gedachten zie ik Nestor met een blaadje met Loch Lomond door de gangen schuiven en we vinden de kamer waar Wagner tot vervelens toe piano oefent. Hij blijkt trouwens weer even via het raam en de ladder ontsnapt te zijn.

Na het kasteel van binnen ervaren te hebben, gaan we het prachtige park in. Het is nog steeds mooi weer. Ton heeft een iets ander tempo dan de rest; hij maakt een boottochtje en ziet heel bijzondere bomen, horen we later. Wij zoeken in het park tevergeefs naar het laboratorium van professor Zonnebloem, maar amuseren ons prima.



Dan komen we bij de ruimte waar de Kuifje-expositie is. Hier is het intussen behoorlijk druk en het is een prachtige belevenis, vol met levensechte taferelen die we uit de boeken herkennen. Hier treffen we ook de professor, die zijn laboratorium even verlaten heeft.


In zijn laboratorium zien we zijn werktafel en wat uitvindingen. Op de grond ligt het sigarettenpakje van de Borduriers; er is erg veel aandacht besteed aan dit soort fijne details. Alles klopt!
Ook komen we in de kelder waar Kuifje gevangen gehouden werd door de gebroeders Vogel, die daar een bedje voor hem gespreid hadden.

Ton helpt even zodat Kuifje kan ontsnappen.



Het is schitterend gemaakt, allemaal. Er zijn diverse luikjes waarachter details uit de verhalen te zien zijn; daar ontdek ik zowaar enkele gadgets van het HG, die eigenlijk zelfs nog mooier zijn dan wat ik hier zie! Een vet compliment voor onze eigen gadgetmakers!
Wij zijn het er over eens: het overtreft onze verwachtingen! Na deze erg leuke tentoonstelling haasten we ons naar de winkel, voordat deze sluit voor de lunchpauze, om te zien of daar nog iets van onze gading is.


Natuurlijk is dat het geval en wie een boek koopt, kan een mooie, zorgvuldig geplaatste stempel van kasteel Cheverny erin laten zetten en dat doen we natuurlijk. En nee, de stempel zelf is niet te koop…
Bijzonder voldaan verlaten we Cheverny, we willen hier graag nog eens terug om alles nog eens beter te bekijken, maar nu zegt de reisleider dat we naar Parijs moeten. Het is nog een eindje rijden; misschien is het druk vanwege de Paralympics, en straks willen we naar het Centre Pompidou naar de striptentoonstelling aldaar. Een strak programma. We nemen afscheid van Leo en Jessy, Ton stapt in zijn eigen bus en wij vijven gaan op weg naar Parijs. Wordt vervolgd.
