door Betty Koppelman
Het is nog donker als Louis Versteeg mij op vrijdagochtend 30 augustus 2024 komt ophalen. Na een kopje thee rijden wij naar het huis van nieuw HG-lid Thomas, waar als wij arriveren, Jan Aarnout Boer, (onze “reisleider”), inmiddels al is. Na de kennismaking, koffie en thee stappen wij vieren in de auto van Jan Aarnout. Dit is serieus carpoolen en het is erg gezellig bovendien. Jan Aarnout heeft een mandje op de achterbank staan met lekkers voor onderweg, waar ik ook mijn bijdragen in stort.
Na even getankt te hebben in België is onze echte tussenstop Versailles, waar we na democratisch overleg even gaan snuffelen. Ik wilde hier graag even kijken, vanwege de link met de voorvader van kapitein Haddock, François ridder Hadoque. Hij kreeg zijn kasteel Molensloot, waar we immers naar op weg zijn, niet zo maar cadeau van deze Lodewijk XIV. Er is namelijk reden om aan te nemen dat we hier te maken hebben met de vader van François. Onze eigen kapitein Haddock zit overigens lang niet zo stevig te paard als zijn vermeende voorvader hier laat zien.
Het is hier groots, weids en met veel goud dat er blinkt, maar het begint redelijk te regenen. We hebben in ons optimisme, en omdat het toch maar een korte stop zou worden, geen regenjas of paraplu meegenomen.
We schuilen in de souvenirshop en gaan dan even in de achtertuin kijken.
Ook voor de achterkant van het paleis is niet op een paar centen gekeken.
Dan besluiten we onze reis voort te zetten. Het begint pas echt gruwelijk te stortregenen als we weer in de auto zitten, dus dat stemt tot tevredenheid.
Ondertussen houden we contact met de andere deelnemers aan dit uitje van het Hergé Genootschap, Ton Mackaaij die met zijn bus op eigen houtje onderweg is en de leden Leo en zijn dochter Jessy die een eigen trip en eigen overnachtingen gepland hebben. Wel zullen wij vanavond met zijn zevenen eten en morgen ook samen Cheverny bezoeken. Erg jammer dat er te voren zes andere deelnemers moesten afhaken, door ziekte en door drukke werkzaamheden.
Via de app vernemen wij dat de overige drie al in of in de buurt van het hotel zijn. Ton stuurt ons deze foto, waar wij ons direct in verdiepen. Een door ons ongeïdentificeerd vliegend object.
Nee, het is niet zijn eigen nachtlampje dat hij altijd bij zich heeft, maar hij heeft zojuist deze aankoop gedaan in ons hotel, uit het vitrinekastje in de hal.
Als wij iets later ook aankomen zien we dat Cour Cheverny een schattig plaatsje is en het door Jan Aarnout uitgezochte en geboekte hotel blijkt een gouden greep te zijn. Het ligt op loopafstand van het kasteel en de hotelkamers zijn keurig.
Natuurlijk zijn ook wij geïnteresseerd in het vitrinekastje en ik zie twee plastic figuurtjes liggen die ik in deze maat nog niet ken. Nadat ik mijn spullen boven gebracht heb, ga ik informeren naar de prijs. Doortastend haalt de hotelman ze meteen uit de kast en probeert te lezen wat ze kosten. Ik vraag direct of hij er nog meer heeft, want ook Thomas had zijn blik erop laten vallen. Nee, deze heeft hij niet meer. De normale prijs is 6,50, weet ik. Hij blijft nog een poosje op de labeltjes turen en komt dan tot de conclusie dat ze elk 3,50 kosten. Ik ga niet in discussie en reken ze af voor hij zich bedenkt. Ik kan het met Thomas vast wel op een akkoordje gooien. Als ik met mijn aanschaf buiten kom, staan daar Jan Aarnout en Ton, en hun eerste en eensgezinde vraag is wat mijn figuurtjes kostten. Mijn dag was al erg goed, maar nu helemaal. Als ik even boven op mijn hotelkamer ben, zie ik hoe Louis op het terras beneden bezig is deze foto te maken van mijn aankoopjes:
Thomas gunt ze mij van harte en de tijd leert dat hij de volgende dag eenzelfde Haddock koopt, een maat groter, dus dat is ook opgelost. Intussen zijn ook Leo en Jessy aangekomen en drinken we gezellig wat.
Na deze borrel gaan wij zevenen binnen genieten van een heerlijk diner om een gezellige ronde tafel.
Na deze erg smakelijke maaltijd gaan we niet te laat slapen. Het was heel vroeg, vanochtend en morgen is het ook weer vroeg dag; we willen immers de eersten zijn bij kasteel Cheverny!