door Betty Koppelman
Dit is het derde en laatste verslag van het combi-uitje van het Hergé Genootschap naar de Ledendag van Les Amis de Hergé in Nivelles, Kuifje’s imaginair museum in Spa en het Museum Kunst en Geschiedenis in Brussel.
Op zondag 8 maart 2026 gaan we na een uitstekend ontbijt in ons Brusselse hotel naar het nabijgelegen Museum Kunst en Geschiedenis waar uiteindelijk alle deelnemers aan dit samengestelde weekend bijeen zullen komen. We verzamelen ons in de voorjaarsochtendnevel bij het Jubelpark.
Meine en Louis die gisteren ook in Spa waren, treffen wij hier. Thomas en Hanneke komen speciaal voor dit museumbezoek. Zij zijn net komen aanrijden, net als Louis.
Peter en Steven reiken een mooi boekje uit, dat ze voor ons gemaakt hebben.
De folder van het museum was ons te voren toegestuurd om ons de mogelijkheid te geven er een uitgebreide studie van te maken, want bepaald logisch is de plattegrond van dit grote museum niet.
Vorig jaar is Peter hier al geweest en hij heeft toen ter plaatse deze trip grondig voor ons voorbereid, zo te zien onder niet al te onaangename omstandigheden.
Steven vandaag met het boekje.
Bij die gelegenheid vond Peter 16 kunstvoorwerpen die Hergé in diverse Kuifje-albums gebruikt heeft en deze zijn in dit boekje opgenomen. Aan ons de opdracht om deze artefacten in het enorme museum op te sporen. Wij moeten de locaties noteren, maar de meesten van ons vinden het zonde van het mooie boekje om daarin te gaan zitten klodderen. Ik klodder wel op de folder en verder maken we als bewijs volop selfies bij de voorwerpen in kwestie die we opgespoord hebben.
Maar voor we van start gaan maakt een voorbijganger deze groepsfoto:
Spontaan ontstaan er groepjes en zwermen we uit, naar alle windstreken, zou ik haast zeggen, want de zeer diverse culturen zijn hier allemaal te vinden. Het is opvallend rustig in het museum, maar waarschijnlijk komt dat doordat het zo groot is, niet zo zeer doordat er buiten ons verder helemaal niemand zou zijn. Arjan, Dick en ik trekken samen op en Arjan blijkt de ingewikkelde plattegrond van de folder prima te kunnen lezen en daar doen wij ons voordeel mee. Weldra hebben wij de Arumbaya-fetisj gevonden. Ik was er bijna voorbij gelopen, hoewel hij knap centraal in deze zaal staat. Iets anders trok mijn aandacht.
Het is erg leuk om dit beeld in het echt te zien. Dat geldt trouwens ook voor alle andere voorwerpen uit de albums. Dat het beeld midden in de zaal staat, lijkt symbolisch, want dit beeld speelt op een of andere manier een centrale rol in ons avontuur hier.
Ik kan me voorstellen dat het leuk is om na het bezoek aan Spa van gisteren nu de oorspronkelijke kunstvoorwerpen te zien. (Spa staat nog op mijn verlanglijstje.)
We zijn hier trouwens in een prachtig museum, erg ruim opgezet. Het gebouw is indrukwekkend.
Terwijl ik hier zo rondloop, komen er ook beelden in me op van Kwik en Flupke die door een (ik denk dit) museum dwalen, een pot kapot laten vallen en hier willen schaatsen. Maar ik zie ook volop Hergé Genoten die hier geconcentreerd, zeg maar fanatiek bezig zijn.
In één zaal treffen we een aantal voorbeelden die Hergé gebruikt heeft bij elkaar. Er liggen er al vier in één vitrinekast, alle uit Tibet, waaronder deze “chorten”. Dat schiet lekker op!
Er is erg veel te zien en ik kan me goed voorstellen dat Hergé hier geïnspireerd raakte. Overigens raken ook wij geïnspireerd. Zo ontdekt Jurgen hoe Hergé wellicht op het idee kwam voor deze afbeelding.
Geef toe, er zijn opvallende overeenkomsten.
Hij ontdekt zelfs een schutblad, avant la lettre…
Ook Meine vindt een link: hij herkent in een vitrine een pak dat Kuifje draagt op een schutblad. Later legt hij ons in de app uit hoe dat zit:
Dat wij Hergé Genoten visueel zijn ingesteld, bewijst ook Arjan. Hij ziet in ons boekje de afbeelding waar kapitein Haddock ontwaakt in het klooster in Tibet, met naast zijn bed zijn bergschoenen. Die herkent Arjan in wat Dick aan zijn voeten heeft. Nee, we zien het zo ook wel; Dick hoeft ze niet uit te trekken.
Deze vondsten buiten de speurtocht om zijn goed voor een bonusprijsje.
Overigens vind ik het erg knap dat Peter vorig jaar al deze voorwerpen gevonden heeft. Wij hebben in onze zoektocht erg veel overgeslagen, maar hij heeft ongeveer alles in dit museum aandachtig moeten bekijken!
Omdat we elkaar hier en daar wat hints geven, vinden wij allen de voorwerpen uit het boekje. Op een na: de Egyptische afdeling is gesloten, zodat de mummie niet te zien is, maar in de museumwinkel vinden we er een: een plm. 20 cm groot sarcofaagje, compleet met mummie. Daar nemen wij genoegen mee. Thomas kan de verleiding niet weerstaan, hij neemt hem mee voor thuis.
In deze winkel staan op toepasselijke plaatsen prominent Kuifje-albums. Bij boeken over Egyptische kunst staat bijvoorbeeld De sigaren van de farao en bij Afrikaanse kunst Kuifje in Afrika. Dat doet ons Kuifje-hart goed.
Dit beeldje dankt zijn populariteit ongetwijfeld aan Kuifje. Deze massaproductie is door Balthazar op blz 57 van Het gebroken oor al in gang gezet.
In de museumshop vind ik nog een paar sokken; dat zou een leuk cadeautje geweest zijn voor de sprekers van de onlangs gehouden thema-avond over (bij-)geloof, op vrijdag de 13e febr. Ik koop ze toch maar niet; ze zullen wel ongeluk brengen. Die zwarte kat kijkt zo onheilspellend…
Als we allemaal uitgeshopt zijn, schijnt de zon en maakt een andere voorbijganger nog een groepsportret van ons.
Leo herinnert zich dat wij bij de fietstocht in sept jl. het beroemde beeld en bankje uit De scepter in het nabijgelegen Jubelpark ontdekt hadden. Nee, dat is niet ver weg. Een goed idee! Het past immers precies in het kader van onze zoektocht naar door Hergé gebruikte kunstvoorwerpen. Jurgen leidt ons erheen.
Terwijl de anderen het beeld bewonderen, mag ik voor Jurgen op Het Bankje poseren als Kuifje in De scepter op blz 1. Ik heb namelijk een geel tasje dat dienst kan doen als boek. Deze reconstructie hadden we nog niet gemaakt, in september.
Ik had alleen wat verder over mijn rechterschouder moeten kijken, zie ik nu. Plus een wat serieuzer gezicht trekken; Kuifje grijnst niet zo. Volgende keer weer een foto op deze plaats. Tradities moeten we in ere houden.
Na deze korte wandeling gaan we lunchen bij een Griek in de buurt en kijken wij uit naar de door Peter en Steven gemaakte gadget, die ons in het vooruitzicht gesteld is.
Maar eerst neemt Peter met ons de antwoorden door. Iedereen heeft alles goed, (mede dankzij de onderlinge hulp), met een eervolle vermelding voor Jurgen, Meine en Arjan voor hun creatieve ontdekkingen.
Dan is het tijd voor de gadget. Steven vertelt iets over het productieproces. Het waren weer een paar ouderwetse knutselavonden voor de heren.
De gadgets zijn erg mooi geworden en in een buitengewoon kleine oplage gemaakt: exclusief voor ons hier, de deelnemers aan deze trip.
Overigens lijkt Hanneke na inmiddels diverse uitjes van het Hergé Genootschap zich steeds meer thuis te voelen bij ons! Komt dat doordat wij zo’n leuke club zijn, of is het Tons onweerstaanbare charme?
Na deze gezamenlijke sessie gaan wij weer huiswaarts. Ik mag meerijden met Peter, Steven en Dick en wij besluiten dit zeer geslaagde weekend met een drankje in IJsselstein. Heel veel dank aan Peter vooral voor de organisatie en Steven voor de vormgeving van boekje en gadget en iedereen voor de gezelligheid!
Foto’s van Arjan, Betty, Dick, Jessy, Jurgen, Louis, Meine, Peter en Steven