Door Jacques Heemskerk
Othman El Hammouchi is de jonge luis in de Vlaamse pels. Hij komt in zijn boek ‘Lastige waarheden’ op voor de Vlaamse moslim.
Immer gekleed in pak en wit hemd is hij de man die de deur openhoudt voor een dame, en zijn mails steevast ondertekent met ‘diepste hoogachting’. Twee jaar geleden won Othmann El Hammouchi de Belgische Filosofie Olympiade en sindsdien is hij een vaste waarde in kranten en op tv. Als zelfbenoemd religieus conservatief is hij met zijn 19 jaar een vreemde eend in de Vlaamse opiniebijt, maar er wordt naar hem geluisterd, al was het maar omdat hij de eerste is met een kalm en goed geargumenteerd antwoord op wat hij ‘de monoloog van de cultuurmarxisten’ noemt.
Identiteit is een van de centrale onderwerpen in zijn boek ‘Lastige waarheden’, dat ook nog over God, wereldpolitiek en onderwijs gaat.
“Waarom zijn de Joodse en Aziatische migranten in Amerika de welvarendste? Omdat zij een leescultuur hebben. Dat ik deftig Nederlands spreek, komt doordat mijn moeder heel veel waarde hechtte aan goed onderwijs en daar ook heel veel in investeerde, zowel materieel als geestelijk. Mijn ouders zijn eerstegeneratie Marokkaanse migranten, maar mijn moeder stond erop dat ik opgroeide met ‘Kuifje’ en ‘Samson & Gert’ (Vlaamse kindertelevisieserie, red). Die zouden in feite in iedere inburgeringscursus moeten zitten, vind ik, en in het schoolcurriculum.”
U kunt het hele artikel lezen in Trouw.