Kuifje in Japan

(en een korte terugblik naar Vietnam en Korea twee jaar eerder)

door Betty Koppelman

Zoals al een klein beetje beloofd krijgt u nu ook groeten uit Japan.

Op de ochtend van 21 mei 2024 kwam er in alle vroegte een app van mijn dochter, dat ze nu bij de Tintinshop in Tokio stonden. Helaas sliep ik nog, maar zij kent mij, dus na eerst de hele inboedel gefotografeerd en naar mij geappt te hebben, zijn ze rustig een biertje gaan drinken in de buurt. Toen ik mij uiteindelijk present meldde, zouden ze gewoon nog terug kunnen naar de winkel. Bij bestudering van de foto’s viel me op dat er hier wel een paar niet alledaagse zaken in de winkel stonden.

De harmonie van Molensloot op de foto zie ik in Nederland en omstreken nooit in een winkel te koop. Van achter haar biertje appte mijn dochter zakelijk: “480 euro, ongeveer”.  Nee, daar gaan we niet aan beginnen.

Ik herinner me uit het prachtboek van Jean-Pierre Levée dat er een soort Status Aparte was met deze winkel, tenminste zolang dat nog duurt. (Heb het boek er nog even op nageslagen: blz 239-241.)  Hoe dan ook: ik zie enkele dingen die ik elders niet in dergelijke shops gezien heb. Het was zelfs mijn dochter opgevallen: “Ja die indruk kreeg ik ook, inmiddels ook wereldwijd al een paar winkels gezien”. Het doet me deugd dat er toch op een of andere manier ook bij haar een Kuifje-kwartje gevallen is!

Behalve dat het vliegtuig op deze foto volgens ooggetuige niet te koop is, staat het verkeerde boek erachter. Volgens mij is dit tafereel uit Krab en niet uit Cokes, maar misschien is dat in Japan anders.

Hier enkele loden figuurtjes, sieraden en onbekende tasjes en handdoeken.

Links, op de bovenste plank, een grote Spielberg-Kuifje en rechts een mij onbekend T-shirt.

Links nog enkele ‘vreemde’ T-shirts en rechts de onmisbare kast met boeken. Op het eerste gezicht zie ik geen Nederlandse boeken, zoals in Seoul, wel vrij veel Franse!

(Pikant detail: het boek rechts op de tweede boekenplank van boven (Schat) staat er nu niet meer. Op mijn verzoek heeft mijn dochter dit boek meegenomen voor een medelid van onze vereniging, die een voorliefde heeft voor allerlei varianten van dit avontuur. Zij had namelijk toevallig al een extra handkoffertje geregeld, waardoor dit boek, zorgvuldig ingepakt, moeiteloos mee kon. -Sprongetje in de tijd: daags voor onze ledendag in Baarn kwamen ze thuis, zodat ik het boek de volgende dag meteen kon overhandigen. De ontvanger was er meer dan blij mee: een Japanse Kuifje via directe import met Japanse kassabon!-)

Zoals ik vorige keer al betoogd heb, vraag ik haar niet om veel, of grote, of zware dingen voor mij te importeren. Het gaat om het idee. Zo verheug ik me ook op de kassabon, voor een niet-globetrotter als ik een belevenis. Zie bijvoorbeeld deze van twee jaar terug uit Seoul, bij aankoop van een kaart:

Een lid van de Jubileumcommissie heeft zich naar aanleiding van mijn vorige artikel verdiept in de waarde van de won. Wellicht wil hij zich hier ook op uitleven.

In Vietnam, datzelfde jaar, was mijn dochter niet in een Boutique Tintin, maar vond wel in een kaartenwinkeltje, in Hanoi nota bene, deze kaart:

Met postzegels, klaar om te versturen, maar daar was het niet van gekomen, dus die kreeg ik bij thuiskomst overhandigd.  Ook een leuk curiosum.

Ondertussen in Japan hadden ze hun bier op en stonden nu voor de tweede keer in de winkel. Ik had opheldering gevraagd onder meer over een handdoek. Op die plek aangekomen bleken er ook kleine handdoekjes te liggen, waar nog geen foto’s van waren. We appten heen en weer van hier tot Tokio, dus belde ze me maar even, met camera. Ze liet ze zien; ik kende ze niet en zwichtte. Mooi klein en voor hen makkelijk mee te nemen. Fijne, zachte kwaliteit, verzekerde ze me. Hier liggen ze, later voor mij uitgestald op het hotelbed:

Ben er bij voorbaat blij mee en ik zie hun thuiskomst met spanning tegemoet. Benieuwd waar hun volgende reis heen zal gaan.