Jubileumdag 3 november 2024: een verslag

door Betty Koppelman

Het is zondagochtend 3 november 2024 als ik in de mistige herfstsfeer in alle vroegte naar de Gageldijk bij Utrecht rijd. Vroeger fietste ik hier wel eens, nu heb ik achter me in de auto een paar klapkratten staan met mijn Kuifjediorama’s. Ik heb deze bij elkaar geknutsteld, gisteravond afgebroken, ingepakt en zo meteen ga ik ze opbouwen in Fort De Gagel, waar op deze jubileumdag van het Hergé Genootschap een tentoonstelling wordt georganiseerd. Mijn boeltje moet wel opgebouwd zijn als de eerste bezoekers komen. Gelukkig is Ton er ook al en heeft hij de vitrinekast klaar staan voor mijn spullen.

Ook Loekie, Dick en Marco komen vroeg; zij zijn verantwoordelijk voor de tentoonstelling. Afgezien van het feit dat ik in mijn haast per ongeluk bovenop het kleine bootje van de Rotsen ga staan en het vervaarlijk kraakt, is het gelukkig niet onherstelbaar verpulverd en verloopt de opbouw van mijn drie diorama’s verder voorspoedig.

Om me heen verrijst de rest van de tentoonstelling van Loekie en Dick met favoriete items van leden. Het ziet er prachtig uit! Marco blijft er de hele dag bij zitten voor de bewaking.

Ook Erik Romkes heeft niet stilgezeten, hij richtte een tafel in met alle “Bianca’s” die hij in zijn bezit heeft: Juwelen in 70 talen en ongeveer 90 varianten. Indrukwekkend!

Ton en ik installeren ons bij de deur voor de ontvangst van de bezoekers; we verwachten veel mensen, die ook echt blijken te komen!

Er is koffie en thee voor iedereen, in de zaal verzamelt men zich voor het welkomstwoord van de voorzitter, waarna Jean-Pierre Levée zal vertellen over het boek van Patrice Guérin dat hij vertaald heeft. Guérin is er zelf ook en hij zal samen met Levée gaan signeren. Maar voordat Levée gaat beginnen, is er een ingelast programmaonderdeel, waarvoor Ton op het podium een stoel heeft klaargezet. Omdat het erg vol is in de zaal en Jan Aarnout Boer nergens meer kon zitten, besluit hij op die lege stoel plaats te nemen

Wat Jan Aarnout niet weet, is dat Ton precies hèm wilde uitnodigen daar plaats te nemen. Ton steekt van wal en spreekt Jan Aarnout toe, kritisch maar waarderend. Wat is het geval? Het bestuur heeft besloten Jan Aarnout te benoemen tot erelid van het Genootschap, als blijk van waardering voor zijn belangeloze inzet voor de vereniging. Een mooie, ingelijste oorkonde wordt hem overhandigd.

Na het dankwoord van Jan Aarnout is het de beurt aan Levée, die, naar ik vertrouw en gehoord heb, een prima verhaal houdt over het boek van Guérin, dat hij vertaald heeft en van een uitgebreide inleiding voorzien.

De zaal is namelijk afgeladen vol, zelfs in het toegangspoortje staan belangstellenden opgepropt, waardoor ik u helaas niet uit eigen ervaring kan vertellen over deze voordracht. Gelukkig wordt er nog een avond georganiseerd in IJsselstein, waar Levée eerder een boek heeft geïntroduceerd. Ik heb mij inmiddels meteen hiervoor aangemeld.

Aansluitend presenteert de scenariocommissie van Jan Aarnout haar werk; onder meer Erik en hij vertellen wat de groep gedaan heeft.

Er is hard gewerkt, met als resultaat een verhaal, schetsen en posters die verkocht worden.

Hierna verlaat men de zaal, kunnen de posters gekocht worden…

is er de signeersessie van Levée en Guérin…

en is er boven een goed verzorgde lunch.

Ondertussen is de tentoonstelling steeds te bezoeken en is Ferd Grapperhaus, de gastspreker van vanmiddag, ook gearriveerd.

De zaal vult zich weer voor het middagprogramma. Nu lukt het mij wel een plekje te vinden.

Ferd Grapperhaus vertelt heel geestig onder meer over hoe de ons bekende raket op zijn kamer op het ministerie een rol speelde en dat Mark Rutte hem, hierdoor geïnspireerd, een Kuifjeautootje cadeau deed. Het is duidelijk dat Grapperhaus een ervaren spreker is en het is erg leuk om hem te horen over welke rol Kuifje speelde in zijn werk.

Hierna presenteert Louis op geestige wijze de gadget van deze bijeenkomst. Het was zijn idee een kwartetspel te maken, hij vertelt dat ik de kaarten heb ingedeeld in groepjes van vier en de teksten erbij heb bedacht. De vormgeving was in handen van Jan Willem Bijvank.

Hierna ren ik naar de tafel bij de ingang, waar Ton de gadgets uitreikt en ik de bestelkaarten voor het jubileumboek van een stempel voorzie als er bij Ton betaald is. Louis heeft ook nog enkele munten, die we op de ledendag in mei jl. te kort kwamen.

Als ik uitgestempeld ben, ga ik mijn diorama’s weer inpakken; Marco heeft er de hele dag op gepast. Loekie en Dick ruimen de rest van de mooie, afwisselende tentoonstelling weer op. Intussen is boven de borrel in volle gang en zie ik tot mijn grote plezier precies wat ik me voorgesteld had toen ik met de gadget bezig was: er wordt fanatiek gekwartet!

Of het er helemaal eerlijk aan toe gaat, durf ik niet te zeggen, wel dat het spelletje verdacht lang duurt…

Na afloop blijven we met zijn achten nog een hapje eten en napraten over deze bijzonder leuke en geslaagde jubileumdag! En als ik ’s avonds moe maar voldaan thuis kom, bouw ik toch maar meteen mijn circus weer op, nu met het mooie kaartje van Loekie erbij.

Foto’s (op een na) © 2024 Frank van Schie (met veel dank) en Betty Koppelman